Waarom liefde een kracht is (in de opvoeding)

Op jonge leeftijd leren we al wat er allemaal niet mag: “Niet met vieze handen eten”, “Geen ruzie maken”, Niet huilen”, “Niet met eten gooien”, etc. En wat je moet doen: “Geef die mevrouw eens een hand”, “Ruim je kamer eens op”, “Eet de groente op, anders geen toetje”, etc. We leren eigenlijk niet wat normaal is. Als een beer in een kooi die z’n kunstjes moet doen en anders straf krijgt en weinig vrijheid heeft om te spelen. Waarom zijn we zo gefocussed op autoritair opvoeden, als liefde tot hetzelfde resultaat leid en zelfs nog wel beter?

Het antwoord is: we weten niet beter. Ja, ik weet nu beter, maar in de tijd dat ik werd op gevoed – jaren 80 – was discipline iets wat standaard was. Ik moet zeggen dat ik dat ook niet verkeerd vind, alleen we slaan er nog wel eens in door. En het risico daarvan is dat de generatie erop het weer te weinig doet. Aan- en afstoten, is altijd per generatie zichtbaar. En die autoriteit komt voornamelijk door de oorlog. En toch was er ook een keuze om voor de zachte liefde te kiezen. Dat betekent niet per definitie dat je je kind niet streng mag opvoeden op momenten dat het nodig is, maar niet alles hoeft met de harde hand. De meeste mensen zijn opgegroeid vanuit de angst cultuur en dat heeft zo z’n nasleep. We kunnen dit met z’n allen doorbreken.

Ik hoor regelmatig deze tekst:

People were created to be loved.
Things were created to be used.
The reason why the world is in chaos is because things are being loved and people are being used.

Mensen lijken niet meer te weten wat liefde is. Echte liefde en dan heb ik het niet over verliefdheid. Maar over intense levensvreugde, ultiem geluk en momenten om voor altijd te omarmen. En daarmee zeg ik het eigenlijk al.. liefde komt voort uit iets wat je doet. Je hebt plezier in wat je doet. Het ding zelf is niet het geluk. We realiseren dat niet meer omdat we tegenwoordig heel makkelijk dingen kunnen kopen.

Ik hoorde van m’n moeder dat kinderen tegenwoordig bijna niet meer buiten spelen. Geen verstoppertje zoals wij dag in en dag uit deden met de buurtkinderen. Hele dagen buiten spelen. In weer en wind. Nu zijn kinderen thuis en zoeken hun geluk in het spelen van een spelletje op de Playstation of op de tablet. En dat is oke, alleen laten we niet dingen door elkaar gaan halen waar het geluk in zit. Los gezien van het feit dat er weinig beweging in zit, hebben kinderen wel degelijk plezier. En los gezien van het feit dat er weinig interactie is – weinig sociaal contact – zijn ze wel uren bezig met iets.

Hoe kunnen we kinderen leren wat liefde is? Door zelf het voorbeeld te geven. Speel met ze, lekker donderjagen, ga met ze naar de speeltuin, haal je eigen kind naar boven. Denk niet voor een kind na waar ze het geluk uit moeten halen, maar ga het doen. Wees zelf de liefde die je wilt zien bij je kinderen. Lead by example. Lekker wandelen in het bos, samen naar de Gamma of Twister doen (dat is lekker oldskool he), taart bakken of een water gevecht. Liefde komt voort uit het doen. Samen doen. Met elkaar doen. En genieten van de momenten. Dan zal je kind ook wat makkelijker die spruitjes op eten en de tablet wegleggen. Omdat je ze benadered vanuit liefde in plaats van uit angst.

Liefs Stephanie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *