Ik heb je nodig

Het is heel typisch voor een hooggevoelig persoon om in zichzelf te keren, zich af te sluiten, als een vleermuis de vleugels om zich heen te slaan en “out of this world” te zijn. Ik denk zelfs dat het idee van op de kop hangen het gevoel beschrijft. Je leeft even in jouw eigen wereld want dat heb je nodig. Een soort van periode om je wonden te likken en jezelf te genezen of beter nog de buitenkant stevig genoeg te maken om weer als een “normaal” persoon de wereld te kunnen trotseren. Ik ben nu even niet normaal, een vreemde, niet bereikbaar. Ik neem de tijd, veel tijd en stiekem heb ik je nodig.

Introvert? Ik? Nee toch. Ik ben hartstikke extrovert. Ik zeg wat ik denk, wat ik voel, ik ben aanwezig, humoristisch en ik praat veel. Ik weet nu dat dit manieren zijn om mijn buitenkant te verstevigen. Dat heb ik geleerd, op de harde manier en geeft me zekerheid. Dat maakt me zelfstandig en onafhankelijk. Je zou kunnen denken dat het haaks op elkaar staat, maar alles staat met elkaar in verbinding. Net zoals een eitje hard van buiten is en zacht van binnen was ik jaren te hard – van buiten naar binnen negatief – en nu laat ik mij meer zien – gebruik ik de buitenkant positief. Het gaat erom dat het in balans is. Als het erop aankomt en ik mijzelf moet beschermen, de scheurtjes moet repareren, dan sluit ik mezelf af en ben ik even niet te bereiken en dat is ook prima.

Ik heb je nodig om er te Zijn. Ik wil niet praten, ik hoef geen advies, ik vind het al fijn dat je er alleen bent en voelt wat ik voel. En dat is zoveel.. Introvert dus. Ik kan goed alleen zijn, hou van de simpele dingen in het leven, ik hoef geen geld uit te geven om leuke dingen te doen, ik loop over bij adembenemende natuurverschijnselen, heb diep gevoel bij muziek (niet iedereen heeft het met die specifieke dingen, maar stille wateren hebben diepe gronden klopt voor elk introvert persoon). Daarom loop ik in de natuur, neem de zon in me op, luister naar mijn lichaam en doe het rustig aan. Mijn geest is de raadgever, mijn lichaam het schip en mijn intuïtie het kompas. Stapje voor stapje kom ik verder, herstel ik en vind ik manieren om de buitenkant te fixen. Ook leer ik dat ik ook best wat meer mag laten zien van m’n echte zelf, kwetsbaar te zijn. Hierdoor geef ik de ander ruimte om dat ook te zijn. En ook daarvoor heb ik je nodig. Want als ik mijn pantser door prik, de scheurtjes zichtbaar laat zijn en mijn vleugels spreid, blijf ik dan wel overeind?

Ik heb jouw onvoorwaardelijke liefde nodig, zelfliefde, want jij bent mijn bron tot leven, liefhebben en durf te hebben de wereld te trotseren als kwetsbaar persoon, als hoogggevoelig persoon. Ik heb jou nodig om dit aan te kunnen, als vleugens die mij omarmen en de vrijheid geven die ik verlang. Zonder jou voel ik me machteloos, verlaten en breekbaar. Mijn ziel heeft jouw aanwezigheid nodig naast wijsheid en vrede om op eigen benen te staan. En ook om durf te hebben om hulp te vragen of te zeggen wat ik voel en zelf wat vaker bewust te kiezen voor een zacht pantser zodat ik beter benaderbaar en bereikbaar ben op momenten dat een ander mij nodig heeft om er te zijn.

Liefs Stephanie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *